پير چشمی

پيرچشمی عبارت است از كاهش قابليت انعطاف عدسی چشم كه فرد را برای ديدن واضح اجسام نزديک دچار مشکل می سازد.
علل ، شیوع  و عوامل خطر
عدسی چشم با تغيير شکل و طول خود چشم را به ديدن اجسام دور و نزديک قادر می سازد که به اين پروسه تطابق گفته می شود.کاهش تدريجی قابليت انعطاف عدسی ، کاهش ميزان تطابق را به دنبال داشته و موجب کاهش توانايی فرد در واضح ديدن اجسام نزديک می گردد.
مردم در حدود 45 سالگی متوجه اين مسئله می شوند وقتی که لازم می بينند برای خواندن يا ساير کارهای نزديک بايد فاصله (کتاب) را  با چشم را بيشتر کنند.
پيرچشمی بخشی از روند طبيعی ساخوردگی است و د ر تمام افراد ايجاد می شود.
علائم
کاهش توانایی تمرکز برای اجسام نزدیک
خستگی چشم
سردرد
درمان
هیچ درمانی برای پیرچشمی وجود ندارد ، اما می توان آن را با عینک یا لنز تماسی اصلاح نمود.البته در مواردی که فرد برای ديد دور نيز مشکل دارد ، استفاده از دو عينک مجزا يا يک عينک دوکانونی (يا تدريجی) الزامی است.
بعضی از مردم با استفاده از کنتاکت لنز يک چشم را برای دور و يک چشم را برای نزديک اصلاح می کنند که به اين پروسه تک ديدی monovision  اطلاق می شود. اگرچه اين کار نياز به استفاده از دو عينک يا عينک دوکانونی را حذف می کند اما روی ديد عمق تاثير می گذارد. monovision را می توان از طريق جراحی ليزری نيز برای فرد انجام داد.
اعمال جراحی جديدی نيز برای پيرچشمی ابداع شده اما با توجه به روند تدريجی سالخوردگی ، تاثير آن ها در درازمدت قابل تعمق است و به دلیل برگشت پیرچشمی در بیماران، پزشکان این روش ها را توصیه نمی‌ کنند و بیشتر پزشکان معتقدند که استفاده از عینک، مطمئن ‌ترین روش برای درمان پیرچشمی است.
عوارض
اگر پيرچشمی اصلاح نشود (بسته به فعاليت های چشمی فرد) در زندگی و کارهای روزمره فرد اثرات منفی خواهد داشت.
پيشگيری
اگرچه برای عقب انداختن پيرچشمی و کند نمودن پيشرفت آن استفاده از آنتی اکسيدان ها در رژيم غذايی و مصرف مرکبات و سبزيجات و نيز استفاده از عينک آفتابی توصيه می شود اما روش پيشگيری ثابت شده ای برای پيرچشمی وجود ندارد.